دلنوشته های دخترک

ﻭﻗﺘﯽ ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ! ﻭﻗﺘﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺩﺍﺑﺎﺩ.... ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﻝ ﮐﻮﻩ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮔﺮﯾـــــــــﻪ ﺍﺕ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ...

دلنوشته های دخترک

ﻭﻗﺘﯽ ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ! ﻭﻗﺘﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺩﺍﺑﺎﺩ.... ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﻝ ﮐﻮﻩ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮔﺮﯾـــــــــﻪ ﺍﺕ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ...

یادگرفتم...

ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺮﺳﯿﺪﻡ، ﺍﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﺍﺭﻭ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ... ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻢ. ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺍﺭﺯﺵ ﺷﮑﻮﻧﺪﻥ ﻏﺮﻭﺭﻡ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻩ. ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗﻮﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻥ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺩﺍﺭﻩ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﻟﺸﻮ ﺑﺸﮑﻮﻧﻢ. ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﯼ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺭﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﻨﻢ. ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻧﺪﻡ. ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺩﻡ ﺍﺯ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺑﺰﻧﻢ ﻭﻟﯽ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺑﮕﻢ ﺍﺯ ﮐﯽ ﺑﮕﻢ... ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺩﻟﻤﻮ ﺑﺸﮑﻮﻧﻢ ﺧﻮﺭﺩﺵ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺩﯾﮕﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺸﻪ. ﺗﺎ ﺩﯾﮕﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ. ﺗﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﻮﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻮﺭﻭ ﺑﺪﻭﻧﻪ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺍﻭﻥ ﺗﻮﺭﻭ ﻣﯽ ﺷﮑﻮﻧﻪ. ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺸﻢ ﻫﻤﻮﻥ ﺁﺩﻡ ﻗﺒﻞ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻭ ﺭﻭ ﺑﺮﺵ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ... ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ...
نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.